
belkide bu olmalıydı...
hayatının bir günde tepetaklak olabileceğini anlaman için...
hiçbir zaman ve her zaman arasındaki ince çizginin ne kadar can yakabileceğini öğrenmen için...
bazen konuşmadan da hislerini anlatabilmeyi öğrenmen için...
uykularında sayıklarken seni duyabilecek birine en çok ihtiyaç duyduğun zamanları yaşamak için...
hayal kurmanın ne kadar acı vereceğini öğrenmen için...
bunları yaşarken her yeni güne umutla başlayıp gün yenisine dönerken umudunu hatırlayıp iç çekmen için...
bir gün gelip de kendini hiç tanımamış olmanı farkedebilmen için...
aynada kendine değil de başkasına bakarak bitirmen için günlerini...
yanlış dediklerinin meğer ne kadar doğru olduğunu farketmen için...
başka gözlerle bakman için hayata...
ne yapsalar, ne yapmalılar diye düşünüp cevabının olmadığını görmen için...
en yakının sana en yabancı olabildiğini görmen için...
ve en sonunda sana kalan
'' ne için?''