Yeni günlerin neler getireceği belli olmazmış. Öyle birşey ki bu yok dediğin bişeyin aslında nasılda biyerlerde bıraktığın gibi kaldığını görebiliyorsun. Ne kadar umutsuz yaşasan da biryerlerde seni bekleyen, seni dinleyen, seninle beraber ağlayan ve en en önemlisi seni anlayan birinin olması güzelmiş. Uzaklıklar... Korkar herkes uzaktakinden. İnadına korkmuyorum uzaklardan. Ya da birini tanımak. Nedir ki bu. Her gününü beraber geçirmek mi gerekir tanımak için. Hayatın bir kuralı mı var. Herkes ona göre mi yaşamalı?
HAYIR! Bir gün bile yeter bence. Sadece bir gün! Hikayelerin insanları bir araya getirdiğine inanırım ben. Benzer hikayelerin... Bir cümlesinden anlayabilirsen karşındakini bu yeter. Taktikler falan olmadan sadece neler hissettiğini anlayabilirsen yeter bu sana. Senin yaşadıklarınla onunki aynıysa onu tanıyorsun demektir. Çok fazla çabalamaya gerek yok bunun için. Sen ağlarken o da ağlıyorsa....
Elinde şarap kadehin ağlarken bi taraftan da gözünde umut varsaa bu yeter işte.
Eeee nerde kalmıştık diyebiliyorsan.... Yeter de artar bile.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder