mutluluğa...

Hep isteriz mutlu olmayı... Oluruz da... Ama inatla mutluluğun da birgün biteceğini düşünerek görmezden geliriz onu. Bitecek, gidecek, yitecek deriz. Bunlarla boğuşurken geçer ve gider o da, kendini görememenin verdiği hüzünle. Zaman geçer farkederiz. Gitmiş... Zaten bitecekti diye de öfkeleniriz işte yine ben haklı çıktım deriz. Farkederiz amacımız sadece haklı çıkabilmektir. Herşeyi biliriz ya ben demiştim demek mi mutlu eder bizi?. Mutluluk ya da mutsuzluk değildir bizim derdimiz sadece haklı olduğumuzu ispatlamaktır. Ne geçerki elimize? Sadece hikayelerin başlangıcı ve sonudur bizi ilgilendiren. Hiçbirşey bitmez aslında sadece şekli değişir...